Thursday, May 25, 2006

Uykuuuuuu...


Bu benim geçen ay Anneyiz.Biz'de yayınlanan çizimim..Alıp okuyamayanlar için blogumda da paylaşmak istedim..

GECE YARISI MİSAFİRİ
Yatağımda uyumak istiyorum!! Evet. Son derece basit bir istek bu, ama ne yazık ki son 3 aydır yatağımızı Arda ile paylaşıyoruz, hem de gece 3’ten sonra..

Birbirlerini uyandırmasınlar diye Deniz ve Arda’yı hala aynı odada uyutmuyoruz. Deniz bizim odamızdaki bebek karyolasında, Arda ise kendi odasındaki karyolasında uyur..daha doğrusu uyurdu.. Son alışkanlığımız gece yarısından sonra uyanıp minik ve sessiz adımlarla odamıza girmek ve yatak ucundan yanımıza süzülmek. İlk başlarda korkulu bir rüya gördüğünden ya da yarı karanlık odasındaki eşyaların gölgesinden ürküp geldiğini sanıyorduk..Ama bu olay hergün tekrarlanmaya başlayınca alışkanlık haline dönüştüğünü anladık.

Aslında ilk 15 dakikası çok zevkli oluyor. Birbirimize sarılıp, koklaşıp, öperek uykuya dalıyoruz..asıl olay bu uykuya dalma safhasından sonra başlıyor, önce yorgan o minik ayaklarla itiliyor çünkü uyurken üzerinde birşey olsun hiç istemiyor. Sonra dikey olarak başlayan uyku pozisyonu yavaş yavaş yataya doğru ilerliyor ki bu da anneyi yani beni tekmeleyerek yataktan atma ile son buluyor. İnanılmaz birşey ama oğlum beni yataktan itekleyerek atıp yerime yerleşiyor.

Sadece bu değil tabi, bu mücadele sırasında Deniz’de uyanıyor, haklı olarak o da yanımıza gelmek istiyor :) Eğer şanslıysak suyunu verip uykusuna devam etmesini sağlıyoruz ama çoğunlukla Deniz’cik kendisini bizim yatağa terfi ettirmeyi başarıyor tabi ki sonu gelmeyen mızıklamalarıyla..

Ben zaten yataktan postalanmış olduğumdan dolayı gidip Arda’nın yatağına yatıyorum..sığamadığım için de sabah her tarafım tutulmuş bir şekilde kalkıyorum. Belki kolaya kaçıyorum ama gecenin üçünde iki canavar ile mücadele edecek gücü kendimde bulamıyorum :) Sürekli çocuk gelişimi ile ilgili kitaplardan bu tip durumlarda nasıl davranılması gerektiğini okuyorum ama gerçek yaşamda bu önerileri nedense uygulayamıyorum..Uygulamaya çalışsam da sonuç alamıyorum..Galiba her çocuk kendi kitabını yazıp yaşıyor bize de onları seyretmek kalıyor :)

Küçük bir not: Bir önceki çizimimi ve yazımı son günlerde meydana gelen olaylar neticesinde bloglar arasında ortak verilecek bir tepki niteliğinde olduğu için yazmıştım. Fakat ne yazık ki bu durum ortak verilen bir tepkiden çok insanların birbirine sataştığı bir arena halini aldı. ve bana göre samimiyetini kaybetti..o nedenle şu saatten itibaren laf üretmek yerine gerçekten işe yarar birşeyler yapmanın faydalı olacağını düşünüyorum..
Diğer bir not: Bu konuda yorum atılmaması, dileyenlerin bu ülke için faydalı işler yapan sivil toplum örgütlerine ufakta olsa bir bağışta bulunması rica olunur...

29 comments:

toprakveben said...

ben bu konuda başarısız olanlardan biriyim hala oğlumla beraber uyuyorum ne yazıkki niye böyle hata yaptım doktor bebeğin çok küçük olduğunu on dk bir emzirmem gerektiğini söyledi bende on gün kadar yat kalk emzir filan baktım olmadı yanıma ladım yattım yatış o yatış emzirmem bitti ama hala yatma olayını halledemedik
yeni yeni yanlız yatırıyorum aynı sendeki durum gece kapı açılır pat pat ayak sesleri usulca yanıma yatar evet ne hikmetse oda hep gece üç dört arası gelir

DAMLA said...

Pino'cum,
kitapları boşver hayatım. Sanırım her çocuk böyle bir dönem geçiriyor. Bizde de olmuştu. Bizi bütün gün görmeyen Bartu en azından uyuma zamanını bizimle geçirmek istiyordu. Başlarda ben de çok üzüldüm, nasıl vazgeçiririm diye düşündüm ama sonra baktım ki bu benim de hoşuma gidiyor!!... Ancak biz de yatağı terk eden baba oluyordu :)
Bu enine yatma olayı sanırım çocukların son modası, aynı durum bizde de var!!!...
Neyse bir süre sonra senin yapacağın ufak ufak dokundurucu konuşmalarla (erkekler çabuk etki altında kalır ya...) hem kafalarında vazgeçmeye başlıyorlar hem de artık sığamadıkları için rahatsız oluyorlar!!

gazel vakti said...

Aynı ben iki erkek çocuğu ikiside yataktan diskalifiye ediyor.Şu anda oğlumun yatağında uyumak üzereyim.

bilge said...

sanki bizi anlatmisiin pino:)..ben ilk baslarda cok rahattim ozan butun gece deliksiz uyurdu, is yerindekiler sasirirdi beni sabahlari capcanli gorunce. hersey 1 yasindan sonra basladi, korktum bahanesiyle geliyor saat 3 sularında, o da yorgan tutmuyor ustunde, hemen enine pozisyon aliyor, hepimiz simdilik ayni yere sigiyoruz, bakalim nereye kadar gidecek...seni de yumurcaklari da operim...

pembeli said...

Pinocuuuuum, o ortada yatan bir eş bülocuun mu :)) Allah sabır versin pinocum, buna benzer olayları benim ablamda yaşıyordu ama fazla alıştırmadan herkes yatağına döndü :))

Burcu said...

Pino, kitaplar konusunda haklısın, yazan kendi çocuğuna göre yazmış, basmış ama her çocuk, her anne baba farklı. Doruk da yatağıma alışmasın, ben de ona alışmayayım diye onun yanına da yatmaz odasında yerde yatardım gece uyandığında. Uyuyakalıp sabah tutuk bir belle uyandığım çok olmuştur. Bu da bir süreç işte geçiyor. Benim tavsiyem Deniz'i bir an evvel Arda'nın odasına taşıman olacak. Zaten Arda'ma çok yazık, oh ne ala, almışlar küçük Deniz'i odalarına, Arda odasında yatacak bir başına. Şaka bir yana, iki kardeşin varlıkları birbirine yeter ve sorunsuzca uyurlar gibi geliyor ama yine de çocuktur hiiiiç belli olmaz bilirsin:)

pino said...

toprakveben hoşgeldin:) herhalde saat 3te uykularını alıp kalkıyorlar diye düşünüyorum..erken yattıklarında genelde böyle oluyor..ama dayanamıyoruz değil mi onları geri yollamaya:))

damlacım hakkaten şöyle işe yarayan bir kitap yok..hele bazı yöntemler var sanki işkence çektiriyorsun çocuğa..ben öyle çocuk eğitemem içim kaldırmaz:) Türk aile yapısına uygun yöntemler olmalı bence:)) bu arada sen şanslıymışsın bak..beni takan yok..postalıyolar üçü de güç birliği yapıp:)

Hazan vakti bir kız mı doğursak ne yapsak:)

Bilgoscum vallahi genetik galiba bu isler baksana:)) bi de yeniden oğlus olursa ikinci yandın vallahi..

Pembelicim evet o Bulo..kendisi aslında kel ama kel olarak çizince bozuluyo:)) bende üzülmesin diye saçlı çiziyorum..:)

Burcucum, evet bizimki de iş değil ama işte bir türlü yatak alıp aynı odaya koyamadık bebeleri..en kısa zamanda odayı yeniden düzenliycez bakalım..öptüm senin oğluşları:))

Toplu İğne said...

ha ha haaa. attılar kızım seni yataktan işte! erkekler imparatorluğunda sana "yallah pino" dediler :)
minicik adamların istilasına uğradın işte. çocukların bu büyüklerin yataklarına özenmesini tatil köylerde çocuk havuzlarına hiç girmeyen çocuklara benzetiyorum. çocuklara kıç kadar sığ havuz yaparlar, büyüklerinkine ise, kaydıraklar koyar, kocaman yaparlar, dalga koyarlar, jakuzi koyarlar, sen çocuk olsan hangisi sana cazip gelirdi? yataklar da öyle? çocuk ya özenmez büyüklerin havaalanı gibi büyük yataklarına sanıyoruz. oysaki annemler bu yatağı seçtilerse vardır bir kerameti diyorşar, ohhh bi yatıyorlar ki gepgeniş, rahat, anacığı da yanında..oysaki o yatakta yanlız yatıya.. anacğına bakıyo, yanlız yatmıyo yatakta. e ben niye yanlız yatayım ki demek racon bu, hrkes çift çift yatıyo diyo ve sizin yanınıza kaynak oluyo :)
bak bu dediğimi hiçbi pedagoji kitabında bulamazsın, ona göre :))

mom said...

seni cok iyi anliyorum:)gece boyunca kipirdamdan yattiktan sonra gun boyu cektigim bel agrisida cabasi ama garip bisekilde hosuma gidiyor belki gun boyu evde olamadigim icin bu sekilde teselli ediyorum kendimi...herseye ragmen sabah suratinda kucucuk bir ayakla uyanmak gusel...

pino said...

toplu iğne öldürceksin sen beni:)) dediklerin doğru..birincisi derhal iki tane daha kız çocuk doğurup durumu eşitlemeliyim:) ikincisi de gerçekten bizim herşeyimiz onlara daha cazip geliyor..boşuna 4 odalı ev tutmuşuz bence..bize 1 oda 1 mutfak yetermiş:)

Momcum zaten şu annelik duygusu olmasa sokak terkedilmiş bebelerle dolup taşardı:)) bazen yapılan fedakarlıkları, verilen ödünleri ve vazgeçilen şeyleri düşünüyorum da...gerçekten anne olmak kutsal birşey:))

The Dreamer said...

cocuk sevgisi bambaska bisey hele bunu bi annenin hissedisi ile okumak.. ankara nin bozkirlarina selamlar yeditepeli kocamis kentin ufak tefek insanlarindan:))

Aa! Deli mi ne? said...

Benim işim daha zor ya pinocummm,
ben kocamı iki fıstıkla aynı yatakta yatarken buluyorummmm,üstelik ikisi de benden daha gençç,daha çıtırr,daha güsell ve daha cilvelilerrr:(((
Bi erkek dooruyum da gör gününü diyorum bende;P

aza said...

çoçuğum yok ama birşeyi çok iyi biliyorum o yaşlarda insanın kendini en güvende hissettiği yer anne babanın yatağıdır ve dünyanın yeni keşfetmekten dolayı oluşan korkular vardır her şey bir yana anne ve baba o yatakta olmasada varlıklarını bilmek kadar güven verici bişe yoktur:)kedi çoçukluğum geldi aklıma bende dikeylikten yatay duruma gecerdim hemde hiç unutmuyorum dehşet bir yaz günü ve ben annemle babamla aynı yatktayım ama carşafın yada yastıkların en soğuk yerine ilişmeye calışırken yastıklrın tepesinde uyumuşum ve ve serinlikle sıcaklığını anlaymdığım bir rahatlamayla annemle babamın yüksek seslerine uyandım tamda babamın kafasına ahahahahaha :) çoçuk onlar sarılıp yat ona bi bacağını üzerine at sıkılıp kaçar belki yatağına ahahahaha:) sevgiler...

pino said...

oytuncum teşekkürler ederim:)

biyonikcim, bizde son durum şu; Arda beni bulodan acayip kıskanıyor..yanımda bile otursa elinde ne varsa sinirlenip atıyor:)) sanırım 1 yıl içinde bana aşık 3 erkek olacak evde:))) ama yine de postalanıyorum ya bunu anlamıyorum:)

martıcım zaten kıyıp çıkarmıyoruz..gerçekten yüzlerindeki mutluluğu göresen geldiklerinde..sonuçta en güzel vakitleri tadını çıkarmak lazım..bi de yatak biraz daha büyük olsaydı:))) çok öptüm sevgiler...

Peggy said...

Ben hala yatakta dikey baslayip, capraz, oradan da yatay pozisyona gecerek uyumaktayim, Hubby de yataktan dusmemek icin bana uyum sagliyor , buna ne buyrulur ? :))Cocuklugumu tamamlayamamis olabilir miyim? :P Cocuklar konusunda bir tavsiye veremeyecegim, ama buyuklerin herseylerine ozendikleri kesin! Annem bizim odada kardesimle yatacak, bende onun yerinde buyuk yatak da babamla yatacagim diye sevincten bir hoplayip doplayip yatakta sonunda ayagimin kaydigi, kafayi yatagin konsoluna carpip yardigim,dikisli kafayla hastane yataginda tamamladigim geceyi unutamam!:)

crystalsdreams said...

benim de henüz çocuklarla ilgili bi tecrübem olmadığımdan kendi çocukluğuma gittim..ben de bi dönem istisnasız her gece annemle babamın arasına girer büyük bi mutluluk ve huzurla uykuya dalardım:) annem de o zamanlar hep derdi ki..eh kıristıl hele sen bi evlen ben de gelip kocanla arana yatmassam:)..dediini henüz yapmadı ama her an bekliyorum:)

Bunalgül said...

pinocum cok komik ciziktirmissin yine..beni en cok da Bülonun rahat rahat uykusuna devam etmesi güldürdü..allah onlarin rahatliginin onda birini bize verseydi baya hafiflerdik..kitaplar konusunda haklisin,herkes kendi cocugunu büyütürken kendi kitabini yaziyor..ama bazi kendini kabul ettirmis kurallar var,o da herkesin kendi yataginda yatma zorunlulugu..ben de ufakligi abisinin yanina tasimani öneririm..arda bunu kabullenemiyor olabilir..en azindan bi 10 gece size geldiginde onu güzellikle yatagina götür,uykuya dalana kadar yaninda kal,alisacagini göreceksin..ardaya bu konuda nasil kesin kararli oldugunu göster mutlaka...burda tv deki süper dadilar öyle yapiyo..cok öptüm seni canim...

KUGUU said...

Yine cok guzel cizmissin Pino... Ama mashallah diger yandan da:)

Nilüfer said...

Pinocum, ben size göre acemiyim daha, seni okuyan anne çok, izninle buraya yazayım dogru mu yapıyorum diye.

İnci şimdi 15 aylık, sadece 3 ay odamda sepette yattı, sonra onu odasında yatagına yatırdım iki dakkada bir uyanıp da agladıgı da oldu ama ne kadar sık kalkarsa kalksın aldım emzirdim geri yatırdım. Çok zor oluyor ama dayandım.
Babasının askerliğinden dolayı Ankara'ya gelince ona yer yatagi yaptik ayrı bir odada. Tek kişilik yatagi yere koyduk mecburen kenarlarına yastıklar falan döne dolana uyuyor. Önceden emerek uyuyordu, 2 haftadır emzirmeyi bıraktım. Doğru mu yapıyorum bilmiyorum ama akşamları uykusu gelince hadi gel uyuyalım diyorum gidiyoruz odasına, koy basını kapa gözünü bakayım diyorum ben de yanına basımı koyup yatıyorum bazen ninni söylüyorum dönüyo dolanıyo sonra uykuya dalıyo, bazen cabuk bazen uzun sürüyo.. Onu uyutcam derken ben uyukluyorum. Sonra kalkıyorum. Hiç yatağıma almadım daha büyüyünce neyle karşılaşacağım bilemiyorum. İst'a dönünce kendi karyolasında ben yanına uzanamam o zaman ne olacak onu da bilemiyorum, iki yasina yaklasmis olacak belki basini koyup uyumaya alısır diye düsünüyorum. Gündüz uykusu ise daha bir problem bu formül işe yaramıyor emmediği için ya bebeğine sarılıp ayakta sallanarak daha çok da bana sarılıp kolumda pışpışlanarak uyuyor.

Dediğiniz gibi kitaplarda yazanlarla olmuyor, çocuklar farklı hep, ama tecrübeli anne bilgileri de önemli bence...

Umarım bir gün yatagini geri alabilirsin :) Sevgiler

pino said...

peggycim bende 3 yaşında annemlerin yataktan düşüp kaşımı yarmıştım sen yazınca aklıma geldi:) izi hala vardır..dediğin gibi ben de bayılırdım her sabah atlardım aralarına ..kreşte öğrendiğim tüm şarkıları söylerdim:))

kristıl benim de babamın fantazisi ben evlendiğimde gelip tüm milletlerarası telefon görüşmelerini yapıp odalardaki tüm lambaları açıp oturmaktı:)) o da henüz böyle bişey yapmadı ama:))

bunalgülcüm..inşallah odayı ele alıcaz bakalım..kararlı oluyosun ama bazen sökmüyo bu bebelere.bugün mesela deniz canımı okudu..ikisi ak ve kara kadar benziyorlar birbirlerine:)) umarım beceririz..

kuguucum hoşgeldin:) teşekkür ederim...

nilüfercim ne demek acemilik..15 ay olmuş baksana acemiliği mi kalmış:)) bence istanbul'a gittiğinizde farklı ortam farklı oda olacağından oranın koşullarına kısa zamanda uyum sağlar..yer yatağı bence en güzeli düşme riski yok:)) Biz arda'nın parmaklıklarını 1 yıldan beri kaldırdık..şimdiye kadar en fazla 3 kere düştü ama alıştı artık..zor nilüfercim gerçekten her çocuk bambaşka bir dünya...

suzan said...

Merhaba,benimde iki oğlum var.12 ve 2 yaşındalar.Büyük oğlum maalesef deneme tahtası gibi oldu.Kesinlikle yatağımıza gelmemeli,yatağına koyulunca ağlasada uyumalı....Bu yüzdende hala yatarken anne yanıma gelcekmisin diye hergece sorar.Bende yerlerde çok uyumuşumdur,çünkü devamlı uyanıp ben ordamıyım diye kontrol ederdi.Bu yüzden bence çok katıda olmayın,ama uykusuzlukta çok zor iyi bilirim.Birde bu günler geçmeyecekmiş gibi geliyor,ama bi bakıyoruz kocaman olmuşlar.Küçük oğlum daha şanslı.Artık hiç bir şeyi takmıyorum,yemiyorsa bırakıyorum,nasılsa sonra yiyecek.Birde o kadar titizde değilim,bazı şeyleri oluruna bırakıyorum.Benimde şansım küçük oğlumda uyku problemi olmadı.Ara ara denemeleri oldu ama oyunlarla yatağına koyunca artık kendi yatıyor.Sizede kolay gelsin,bence siz kendinize büyük bir yatak ayarlayın..........

Aslicin said...

Pino,ben oğluşu 41 gün odasına yatağına geçirmiştim.Sadece hastalanınca alıyordum yanıma, ama dün akşam mecburi olarak yanımıza taşındı bir süreliğine. Çünkü geceleri 5 dk da üzerini açıyor ve onu üzeri örtülü yatmaya alıştırmalıyım. İşin kötüsü o kadar hareketli ki, devamlı uyanıyorum, sabahları da kendimi ikisinin ayak ucunda uyurken buluyorum.

Geçen gün gazetede 5 yaşına kadar anne babayla birlikte yatan çocukların daha özgüvenli olduğu yazıyordu. Şaşkınım,hangisine inanacağız?

Pinar said...

Yazdıklarını açıkçası okumadım ama çizimlerin harika,ben İzmir'de görme özürlü çocuklar dinlesin de masallarla büyüsünler diye çocuk kitapları seslendiriyorum,çocuk kitaplarını elimden bırakalı o kadar uzun zaman olmuş ki,içindeki resimlerin beni nasıl mutlu ettiğini unutuvermişim.Dinleyicilerim ise bu mutluluğu yalnızca dokunarak düşleyebiliyor.Bence çizimleriniz kitaplarda olmalı!Bilmiyorum belki de okudukların içinde vardı:)

Arda ve Deniz'e sevgiler..

Virginia Valle said...

Pinoooooooooo you change your icon profile :) is so cuteeeeeeee :), The last days I didnt take a look the blogs, now Im taking a little break after the trip and after all the things hehehhe ;). love the illo you know how to express your feelings.Happy week :) and warms regards to the family.Take care

Virginia Valle said...

this is very beautiful and funny illo :) ohh poor my dear .I feel the situation ;)!!!

pino said...

suzancım merhaba:)
bizde de öyle fazla titizlenme yok artık..ilk bebekte dediğin gibi oluyor ama deniz doğduktan sonra herşey farklılaştı..artık çok takmıyorum eskisi gibi..yatağı bence de büyütmeli:)) yoksa benim işim zor:)

aslıcım bence yazılanlar doğru..zaten koca adam olunca gelmeyecek yanımıza..bari şimdi keyfini çıkaralım:) yumuk yumuk sarılıp uyumalı:) bizde tek sorun yer darlığı şu an:)

pınarcım merhabalar hoşgeldin:)..harika bir iş yapıyorsun..keşke benim de basılmış bir çocuk kitabım olsaydı da okuyabilseydin çocuklara..
ama hayallerim dahilinde bu da var:) umarım ileride gerçekleşir:)
kocaman sevgilerimle..görüşmek üzere..

virginia, thanks a lot:)) as you see I really need to sleep at nights but it is generally impossible because of my little nayghty boys:) see you:)

ibeking said...

olsun Allah hiç ayırmasın..ilerde istesende hiçbiri gelip yanında uyumayacak..keyfini çıkar pino..

imza: oğlunun 1,40 lık yatağında elleri ayakları açık uyuyan oğluyla yatan ibeking

pino said...

ibekingcim zaten bende keyfini çıkaracağım ama sığamıyoruz ki:) ayrıca severim senin eli kolu açık yatan oğluşu:)
en tatlı halleri uyurken oluyor öyle değil mi:)

burcuboncuk said...

merhaba, çizimleriniz çok güzel olmuş ellerinize sağlık...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...